I
sen gittin
ve ben en çok gitmelerinden nefret ettim.
giderken sen;
dudaklarımı
gecemi
hüsranımı
ve boynumdaki senlik kasvetini yedim ben.
kalsaydın;
belirli belirsiz bir ruh gelip, ikimize de yeni kentler yaratacaktı
-biliyordum!
ama kalmadın ve ben çok sinirlendim.
II
sen gittin
ve ben en çok gitmelerinden nefret ettim.
giderken sen;
şımarık yanlarımı
kemiklerimi
tırnaklarımı
ve sana olan inancımı yedim ben.
kalsaydın;
heyecanlı bir yağmur yağacak ve gözlerinden boşalacaktık bu kentin
-biliyordum!
ama kalmadın ve ben çok sinirlendim.
kaan:ozer
Hakkında
incinmiş bir notaydım, kapına dayanmıştım.adım, soyadımın şehzadesiydi...
sonrasını tahmin edenlere çektiğim en mağrur nah hareketiydi ölümü bu kadar sevişim.
+ devamı
Yorumlar
ve ben en çok gidenlerden nefret ettim…
giderken sen;
kelimeleri
yaşama sevincimi
dostluklarımı yedim.
kalsaydın;
kuşkusuz…
dırdır eder başının etini yerdim.
(muzipliğim tuttu sonuna biraz şımardım,şiirle riniz çok hoşuma gitti takipçiniz olacağım)
RSS beslemesi, bu iletideki yorumlar için.