Kaan Özer | Önüm arkam sağım solum sanat!

gökyüzünde devriyeler gezerken
havanın renginde ruhani kadınlar dans ediyordu
eski örgüler
eski alışkanlıklar
eski cehennem serüvenler
eski panayır köpekleri
kafası kırılmış bir kasım gecesi
yüreğimi öldürmeye yetecek kadar tecavüz ediyorlardı


nasılsın dedi Tanrı
Tanrı’sın dedim. bil!
yıkıl! dedi
yıkıldım…


ertesi sabah, 11-12 yaşlarında bir kadına rast geldim
hamileydi
dudakları petrus kokuyordu
fındıksız ve elmasız.
dünyanın bütün pezevenkleri üstünden geçmiş gibi çatlak
arsız ve yorgundu
adı ne? dedim
piç! dedi
ısındı hava
gökyüzünden solucanlar yağdı
paslı ve kızıl saçlarına dokundum
şeytanın parmak bastığı kulak memelerinden irin akıyordu
baldırın ve bacağın
göz altların
ve gözlerin…
o yatakta kaç kişiydiniz? dedim
güvercinler dedi. güvercinler soluk bir havayla sevişiyor. kanatlarındaki özgürlük onların değil!
sert ve garipti gece. kafayı yemiş bir kutu şekeri uzattım
çırılçıplak göbeğindeki dikişler yırtılıyordu
bacak arasından akıttı gözyaşlarını.


Tanrı! dedim
yıkıl! dedi
yıkıldım…



istanbul köprüsüne bağladım sarhoşluğumu
yeteeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeerrrrrrrrrrrrrrrrrr
ihtiyarım ben
öldürülüyorum
hastalıklı hava
peltek güvercinler
orospular
piçler
pezevenkler
hayat leşleriiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii



Tanrı! dedim.. sana ne oldu ?
şehvetten boşaldı hava
rüzgar ıslığında bir sigara daha yaktım
palavraydı tüm bunlar
ölmekte olanda
ölecek olanda dünyaydı
bu arada
gökyüzünde devriyeler gezerken
havanın renginde ruhani kadınlar dans ediyordu
eski örgüler
eski alışkanlıklar
eski cehennem serüvenler
eski panayır köpekleri
kafası kırılmış bir kasım gecesi
yüreğimi öldürmeye yetecek kadar tecavüz ediyorlardı


nasılsın dedi Tanrı
yıkıl! dedim
yıkıldım..



Kaan Özer • 19Ksm06