Adam, kalktı yerinden.
Kadın, yalnızca baktı...
Adam, adım attı
Kadın, yalnızca baktı..
Adam, bir an durakladı.
Kadın, yalnızca baktı..
Adam, iç çekti
Kadın, yalnızca baktı..
Adam, gidiyordu, vazgeçti
Kadın, yalnızca baktı..
Adam, konuşmaya başladı.. “Böyle mi başladık seninle” dedi..
Kadın, sustu
Adam, yaklaştı yanına
Kadın, artık yok[sun]-du
Adam, sustu
Kadın, kalktı yerinden..
Adam, yalnızca baktı
Kadın, adım attı
Adam, yalnızca baktı
Kadın, gidiyordu vazgeçti
Adam, yalnızca baktı
Kadın, iç çekti
Adam, yalnızca baktı
Kadın, bir an durakladı
Adam, yalnızca baktı
Kadın, adım attı
Adam, yalnızca baktı
Kadın, kalktı yerinden..
(Sarıldılar birbirlerine..)
Kadın, Aşktan düştü
Adam, düşerken öldü..
(Aşk tekile vuruyor, iç üşüyor...)
Kadın, yalnızca baktı
Adam, bir daha uyanmadı
(sırılsıklam)
Kadın, ağladı
Adam, görmedi
(karanlık)
Kadın, yanına uzandı adamın
Adam, farkedemedi
(merdiven)
Kadın, korktu bir an
Adam, uyuyordu
(yıkımın uzandığı aralar)
Kadın, vazgeçiyordu
Adam, çürüyordu
(özdeş)
Kadın, duraksadı
Adam, kalktı yerinden
Kadın, inanamadı
Adam, konuşamadı
(Yankı)
Kadın, ağladı
Adam, yalnızca baktı
Kadın, “Seni Seviyorum” dedi
Adam, gülümsedi
Gök yandı, yer yarıldı, adam kayboldu, yağmur yağdı, mevsim düştü, gün küstü, gece oldu ve ardından sabah...
Adam, Kadının kulağına sessizce fısıldadı
“Seni Seviyorum”...
Kadın, yalnızca baktı
Adam, hiç olmamıştı...
Kaan Özer - 25 03 2006
