Kaan Özer | Önüm arkam sağım solum sanat!

Ey sevgili..!!
Ruhumu kuşatan sessizliğin , sensizliğinde sevdim seni.
Ben seni , güneş doğmadan önce sevdim !!

...

Karanlık gecelerde , parlarken gözlerin bir yıldız gibi ,
adına yazılan şiirleri okuyup
ağlarken uğruna ,
bulutlar eşlik ederken bana
sensizliğe açtım gözlerimi...
Bir bıçak gibi saplandı sevdan yüreğime!
Buğulu gözlerin takıldı gözlerime...
Buzlu aralık gecelerinde üşürken ,
volkanlar patladı kâlbimde..
Ey sevgili .. !..
Ben seni , dünya tutuşurken sevdim...

En beklenmedik anda çıktın karşıma.
Dipsiz uçurumlara dalıp giderken ,
kaybolmuş bir aşkın arkasından ağlarken ,
bir akşam ortalık kararırken , yenildim.. !
Yenildim ben sana !
Ey sevgili ...!...
Ben seni , çiçekler siyah açarken sevdim...

Çaresizlikten parçalanmış bir kâlbin ağrısıyla inliyorken ,
kaybettiğim şeyler uğruna ağlıyorken,
yabancılaşan gönlüme yanıyorken ,
toprak çekiyordu beni kendine...
Kanımı verdim ona doysun die.
Ey sevgili ...!...
Ben seni doğrunun en zor söylendiği yerde sevdim.

Karanlık ve yıldızlı gecelerin içinde
senden habersiz ağlıyorum.
Ruhum çığlıklar atıyor.
Buzlu gözyaşları döküyorum.
Ey sevgili !
Ben seni gerçekten sevdim..
Sevdim seni sevgili..
Seni sevdim...

Kaan Özer - Derya Uludağ