bir iç yangını sonrası keşfediliyor
yalnızlık.
birkaç avuç gözyaşı serpiştirip acılara
bizimle aynı şeyleri düşünenlere karışıyoruz.
- öyle zannediyorum.
ve öldürdüğümüz tüm zamanları tırmalıyor
yalnızlık.
bile bile
suça lades oluyoruz.
kaybetmenin acısı
dayanılmaz bir öfkeyle çarpışıyor
ölmek istemiyoruz
ölmek istemiyorsunuz
ve ben ölmek istemiyorum.
tut elimden peygamber!
tutun elimden!
kaçacağız buralardan
tanrı’ya görünmeden…
Kaan Özer - 20 Ocak
Yorumla
Şuur altı kırılmaları yaratıp,
bir dizi mekanizmayı tetikleyen iki duygunun, ifadelerinde can bulması ve
cümlelerinin tanrıdan kaçmanın bazen yalnızlıkla mümkün olabileceğini yansıtması,
sancılarımı üryan haliyle görmeme sebep oldu diyebilirim.
Yine ve yeniden harikaydı.
Kelimelerini seviyorum..
Sevdim ben bu yalnızlığı :-)
Tanrı'dan kaçabilme çılgınlığına varım, tüm yalnızlıkları giyebilirim bu uğurda üzerime :-)
İmgelerin mükemmel senin. Ruhumda ezgiler yaratıyorsun. Kelimelerinle dans ediyorum, farkediyorsun şu an, biliyorum :-)
Sevemelerin yalan olduğu bu alemde
Tanrılar sofrasından meze
Oluyorsam dört duvara gebe
Yalnızlık denen kahpe
İstemem,
Ne bir peygamber
Ne de bir mucize
Alacaksa ölüm bizi
ister istemez aheste
Mavi gözlerinde boğazın
Eger farkında isem yalnızlığın
Neylersin
Ölüm gelirse ansızın
KARA
Ben bunları yazarken içimde siyah kanaryalar öldürülüyordu; dudaklarımda özgürlüğün lekesi.
ve sen bunları okurken bir güvercin olmalıydın; kanatlarında bir ıslık, bir ezgi, Tanrı'nın melodisi.
Oysa…
yakismisken teninin uzerine yalnizlik
ve yapismis…
gorseydi Tanri seni
yalniz olmazdin…
Sizi daha sık okuyabilme dilegimle sevgili Kaan,
sevgilerimle..
adım adım beraber tatmalıyız hayatı.
ve bu saat tiktakları
eğer gerçek ise,
hayale dönmesi için hayatın;
ölüm ve yalnızlık son noktadır.
Şimdi '
Bütün acılarınızı yükleyin bana
Bütün acıları toplamalıyım
Hapsetmeliyim (parantezler arasına)
Karalamalıyım sayfalarca
Tüm noktaları kulanmalıyım bitişlerde
…
Yalnızlık bana ait olmalı bir tek
Bir tek ben kaybetmeliyim
…
Şimdi'
tüm acılarınızı yükleyin bana
bütün acıları toplayıp hapsedip (bedenime)
ÖLESİM VAR
…
yalnızlık ve korku.. çok güzeldi..
"kaybetmenin acısı
dayanılmaz bir öfkeyle çarpışıyor
ölmek istemiyoruz
ölmek istemiyorsunuz
ve ben ölmek istemiyorum"
Kaybetmenin acısı dayanılmaz bir üzüntüyle sarsar seni…Her seferinde öleceğini sanırsın ama bir bakarsın ki her seferinde de ölmemişsin sevgili Kaan…