Avazı çıktığı kadar bağırdı adam önündeki sonsuz boşluğa... süslü bakışlarıyla oturdu kadın yüreğindeki koltuğa.. sesi kısıldı adamın radyolar kapandı ve kentin namusuna 12 Eylül gibi çöktü sessizlik..
ta ki son kadın terkedene ve külleri havaya savuruluncaya kadar sessizdi sokak kaldırımlar eğildi nefes alışını namusunu kan dolaşımını bilincini yerle bir etti önce adam. yaktı dudaklarını kadın sonra bir daha ve bir daha…
kaldırım taşlarını saymak şimdi, senin payına düşen ben geceyi hecelerim, uyurken seyrettiğim yüzünü.. bir daha sonra bir daha.. sonra, nasılsa doğar güneş.
Yorumla
Kaan, her kadın öyle değildir her erkek de öyle değildir; hangi zamanda olursa olsun Gerçi normali yazmışsın diyeceğim ama bunu bile demek acı verecek
ta ki son kadın terkedene
ve külleri havaya savuruluncaya kadar sessizdi sokak
kaldırımlar eğildi
nefes alışını
namusunu
kan dolaşımını
bilincini yerle bir etti önce adam.
yaktı dudaklarını kadın
sonra bir daha
ve bir daha…
kaldırım taşlarını saymak
şimdi, senin payına düşen
ben geceyi hecelerim,
uyurken seyrettiğim yüzünü..
bir daha
sonra bir daha..
sonra,
nasılsa doğar güneş.