I
Sen gittin
ve ben en çok gitmelerinden nefret ettim.
Giderken sen;
dudaklarımı
gecemi
hüsranımı
ve boynumdaki senlik kasvetini yedim ben.
Kalsaydın;
belirli belirsiz bir ruh gelip, ikimize de yeni kentler yaratacaktı
-biliyordum!
Ama kalmadın. Ve ben çok sinirlendim.
II
Sen gittin
ve ben en çok gitmelerinden nefret ettim.
Giderken sen;
şımarık yanlarımı
kemiklerimi
tırnaklarımı
ve sana olan inancımı yedim ben.
Kalsaydın;
Heyecanlı bir yağmur yağacak ve gözlerinden boşalacaktık bu kentin
-biliyordum!
Ama kalmadın. Ve ben çok sinirlendim.
Kaan Özer
Yorumla
sen gittin
ve ben en çok gidenlerden nefret ettim…
giderken sen;
kelimeleri
yaşama sevincimi
dostluklarımı yedim.
kalsaydın;
kuşkusuz…
dırdır eder başının etini yerdim.
( muzipliğim tuttu sonuna biraz şımardım,şiirleriniz çok hoşuma gitti takipçiniz olacağım)